\
Margôt van Stee
Arbeidspsycholoog/ Mindfulnesstrainer
/

Het cultiveren van kalmte en concentratie

Veel mensen die een mindfulnesstraining volgen doen dat omdat ze last hebben van stress. Een mindfulnesstraining is echter niet primair gericht op ontspanning, hoewel het zeker één van de voornaamste bijvangsten is. De cursus Kalmte en Concentratie, een vervolgtraining die wordt aangeboden bij het Centrum voor Mindfulness, is dat wel. In deze cursus van vier dagdelen, die ik zelf recentelijk volgde, leer je de basis van een vorm van meditatie die Shamatha wordt genoemd.

Er zijn vele vormen van meditatiebeoefening en wat de één onder meditatie verstaat, betekent voor de ander iets totaal anders. Denk bijvoorbeeld aan de meditaties van Michel de Montaigne en vergelijk die met een body scan, dan krijg je direct een beeld van de breedte van het spectrum. Binnen de boeddhistische traditie kan meer de nadruk worden gelegd op kalmte en concentratie (Shamatha) of meer op inzicht (Vipassana).

Bij de beoefening van inzicht wordt de aandacht als het ware op de voet gevolgd terwijl zij zich beweegt van object naar object. Zo kan zij het ene moment bij een slapend been zijn, het volgende bij gedachten (bijvoorbeeld: “Is dat eigenlijk wel gezond, zo’n slapend been, hoe lang zit ik hier nu al, zou ik niet even verzitten, maar dan doe ik het misschien niet goed, straks eens even vragen of dat eigenlijk wel mag, verzitten.”) en het volgende bij een geluid (zoals de bel van de tram).

Waar tijdens de mindfulnesstraining de focus geleidelijk verschuift van concentratie naar inzicht, focust de cursus Kalmte en Concentratie vier weken lang op, je raadt het al, concentratie en kalmte. Dat gebeurt door de aandacht op een beperkt gebied te richten, zoals de ademhaling in de buik. En dat leidt inderdaad tot een diepe ontspanning, zoals ik wekelijks tijdens de cursus kon ervaren en dagelijks tijdens de thuisbeoefening. Daarnaast biedt de cursus veel ruimte voor informele beoefening gericht op het creëren van meer rust in het praktische leven van alledag.

Ik vond het heerlijk om vier woensdagmiddagen lang deelnemer te mogen zijn onder de warme en zorgvuldige begeleiding van mijn collega Karin Rekvelt (die absoluut praktiseert wat ze predikt) in de zaal waar ik zelf altijd mijn trainingen geef. De cursus gaf mij een extra stimulans om nog alerter te zijn op momenten dat ik mezelf zat op te jagen, bijvoorbeeld met de aansporing: “Nog even dit…”. Gedurende de cursus begon ik dat consequenter op te merken hetgeen er meestal toe leidde dat ik iets liet vallen en het wat kalmer aan ging doen.

Ik kan deze vervolgcursus van harte aanbevelen voor iedereen die graag weer eens een poosje onder begeleiding wil mediteren, haar of zijn beoefening wil uitbreiden en verdiepen en behoefte heeft aan ontspanning en focus. Op 7 november start er weer een nieuwe cursus.

Archief

  • Aandacht voor de natuur
  • Aandacht voor het klimaat
  • ACT bij trauma
  • Alles wat aandacht krijgt groeit. Ook in de hersenen.
  • Belangrijke levensgebeurtenissen
  • Change of mind, change of times
  • Controledrang
  • Coping tijdens Covid en daarna
  • Daar heb ik geen last meer van
  • Dankbaarheid
  • De donkere dagen
  • De koude kant, ver weg in het land
  • De olifant in de kamer
  • De wereld al wandelend tot leven laten komen
  • Deep Look
  • Depressie als verhaal
  • Een geval van toeval
  • Een nieuw taboe
  • Een oefening in geduld
  • Een slaaf van jezelf
  • Ego-emoties
  • EMDR
  • Erkenning
  • Eusebeia
  • Experiëntiële vermijding en een waardevol leven
  • Getting your things done
  • Goede gewoontes
  • Het allerlaatste woord over multitasking
  • Het cultiveren van kalmte en concentratie
  • Het lerende lichaam
  • Het zesde uur
  • Inclusief en Exclusief
  • Mijn ego is kleiner dan het jouwe!
  • Mindfulness en Compassie in tijden van Corona
  • Ode aan het werk
  • Oh wee op tv
  • Op retraite gaan
  • Op zoek naar onze verloren gewaande tijd
  • Op zoek naar stilte
  • Pandemische paniek
  • Psychotherapie en psychedelica
  • Status
  • Symposium: serieuze spelen
  • Taal als kleren van de keizer
  • Tien jaar arbeidspsychologische praktijk
  • Toegestane emoties
  • Traumasporen
  • Verdeeldheid en verbondenheid
  • Verlichting
  • Verlies
  • Waarden in een veranderende wereld
  • Waarom houden we toch zo van onze hersenen?
  • Wat is een burnout (behalve dat wat de UBOS meet)?
  • Wie kent jou het beste, jijzelf of de mensen om je heen?
  • Worden wie je bent? Of worden wie je wilt zijn?
  • Zelfcompassie in de snelkookpan of op het sudderplaatje
  • Zelfsturing of structuur